Szolc obnaża psychikę swoich bohaterek, czyniąc je bezbronnymi przed światem i nimi samymi. Kochanki, matki, wdowy i zgwałcone to jedynie niektóre z ról, które i nadaje. Kim są? Zwykłymi kobietami. Często samotnymi, niezrozumianymi, ale podejmującymi próby rozszyfrowania zawiłych relacji z osobami najbliższymi. ich siłą i balastem są prywatne doświadczenia, które pozwalają odnaleźć im własną tożsamość. Szolc pokazuje, że ciało jest nieodłącznym atrybutem kobiecości, który może być bronią, jednak częściej staje się więzieniem dla nienazwanego pierwiastka decydującego o byciu kobietą. pisarka jedynie szkicuje postacie, przedstawiając je w konkretnych sytuacjach. nie przeprowadza wnikliwej analizy czy oceny, pozwalając im żyć życiem niezależnym od stworzonego przez nią. Odważne, poruszające i przepełnione wrażliwością opowiadania o kobiecej psychice.